آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود ؟

آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

عفونت واژن بر باروری:

عفونت واژن می تواند پیامدهای مختلفی بر باروری و توانایی باردار شدن داشته باشد. در این مقاله، چگونگی تأثیر این عفونت‌ها بر باروری، نقش pH واژن و مخاط دهانه رحم در لقاح، چگونگی تداخل عفونت‌ها با عملکرد و تحرک اسپرم و تأثیر پاسخ التهابی بر

سیستم تولید مثل را بررسی خواهیم کرد.

آیا عفونت مانع بارداری میشود

عفونت‌های واژن می‌توانند بر باروری تأثیر بگذارند و شانس باروری را مختل کنند. هنگامی که تعادل طبیعی باکتری ها و مخمرها در واژن به دلیل عفونت مختل می شود، می تواند محیط نامساعدی برای بقا و حرکت اسپرم ایجاد کند. علاوه بر این، عفونت ها می

توانند باعث التهاب و آسیب به اندام های تناسلی شوند که منجر به عوارضی می شود که بر باروری تأثیر می گذارد.

 

نقش pH واژن و مخاط دهانه رحم در باروری

pH واژن و مخاط دهانه رحم نقش مهمی در باروری و فرآیند لقاح دارند. یک محیط سالم واژن سطح pH بهینه را حفظ می کند که کمی اسیدی است تا بقای اسپرم را پشتیبانی کند. هنگامی که عفونت رخ می دهد، pH واژن می تواند نامتعادل شود، قلیایی یا

اسیدی تر شود، که می تواند بر عملکرد و زنده ماندن اسپرم تأثیر منفی بگذارد.

مخاط دهانه رحم که توسط دهانه رحم در طول چرخه قاعدگی تولید می شود، نقش حیاتی در تسهیل انتقال و بقای اسپرم ایفا می کند. قوام و حجم آن در طول مراحل مختلف چرخه تغییر می کند. عفونت ها می توانند کیفیت و کمیت مخاط دهانه رحم را تغییر

دهند و نرسیدن اسپرم به تخمک را دشوار کرده و شانس لقاح موفقیت آمیز را کاهش دهند.

 

آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

چگونه عفونت ها می توانند با عملکرد و تحرک اسپرم تداخل داشته باشند

 

عفونت های واژن می توانند بر عملکرد و تحرک اسپرم تأثیر منفی بگذارند و رسیدن به تخمک برای لقاح را برای آنها چالش برانگیزتر می کند. عفونت‌ها می‌توانند باعث التهاب شوند و موادی را تولید کنند که برای اسپرم سمی هستند و توانایی آن‌ها در شنا کردن را کاهش می‌دهند. وجود باکتری یا مخمر مضر نیز می تواند کیفیت اسپرم را مختل کند و طول عمر آنها را کاهش دهد و شانس لقاح موفق را کاهش دهد.

 

پاسخ التهابی و تأثیر آن بر دستگاه تناسلی

عفونت های واژن باعث ایجاد یک پاسخ التهابی در بدن می شود که می تواند اثرات مضری بر سیستم تولید مثل داشته باشد. عفونت‌های مزمن یا مکرر می‌توانند منجر به التهاب مداوم و آسیب به اندام‌های تناسلی مانند لوله‌های فالوپ یا رحم شوند. التهاب می تواند عملکرد طبیعی این اندام ها را مختل کند و بر آزادسازی تخمک ها، کاشت تخمک بارور شده و باروری کلی تأثیر بگذارد.

تشخیص عفونت واژن:

تشخیص سریع و دقیق عفونت های واژن برای درمان موثر و پیشگیری از عوارض بسیار مهم است. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی از چندین روش برای تشخیص این عفونت ها استفاده می کنند:

 

تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی: ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد سابقه پزشکی شما، از جمله علائم، عفونت های قبلی، فعالیت جنسی و روش های پیشگیری از بارداری مورد استفاده قرار می گیرد. معاینه فیزیکی ممکن است برای ارزیابی علائم قابل مشاهده عفونت، مانند ترشح غیر طبیعی، قرمزی یا تورم انجام شود.

آزمایش ها و کشت های آزمایشگاهی؛ آزمایش‌های آزمایشگاهی، از جمله بررسی میکروسکوپی ترشحات واژن، می‌تواند به شناسایی نوع عفونت موجود کمک کند. برای رشد و شناسایی باکتری‌ها، مخمرها یا انگل‌های خاصی که باعث عفونت می‌شوند، ممکن است کشت‌ها انجام شود. این آزمایشات به تعیین مناسب ترین رویکرد درمانی کمک می کند.

آزمایش‌های اضافی برای عفونت‌های خاص: در موارد خاص، آزمایش‌های اضافی ممکن است برای تشخیص دقیق انواع خاصی از عفونت‌ها لازم باشد. به عنوان مثال، آزمایش‌های PCR (واکنش زنجیره‌ای پلیمراز) می‌توانند DNA پاتوژن‌های خاصی را شناسایی کنند و تشخیص دقیق‌تری ارائه دهند.

چه مدت طول می کشد تا واژینوز باکتریایی باعث ناباروری شود؟

 

واژینوز باکتریایی (BV) یک عفونت شایع واژن است که به دلیل عدم تعادل در فلور واژن ایجاد می شود، جایی که تعداد باکتری های مضر از باکتری های مفید بیشتر است. در حالی که BV می تواند منجر به عوارض مختلفی مانند بیماری التهابی لگن (PID) شود،

شواهد محدودی وجود دارد که نشان دهنده ارتباط مستقیم بین BV و ناباروری است.

با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که BV درمان نشده می تواند خطر ابتلا به سایر عفونت های دستگاه تناسلی، از جمله عفونت های مقاربتی (STIs) را افزایش دهد که ممکن است بر باروری تأثیر بگذارد. در برخی موارد، التهاب مرتبط با BV می تواند

لوله های فالوپ یا دهانه رحم را تحت تاثیر قرار دهد و مانع از توانایی اسپرم برای رسیدن به تخمک یا کاشت تخمک بارور شده در رحم شود.

اگر مشکوک به BV هستید یا در مورد تأثیر آن بر باروری خود نگران هستید، توصیه می شود به دنبال مشاوره پزشکی باشید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب می تواند به جلوگیری از عوارض بالقوه کمک کند و یک محیط سالم واژن را برای باروری ایجاد کند.

عفونت های قارچی که به عنوان کاندیدیازیس نیز شناخته می شود، در اثر رشد بیش از حد قارچ کاندیدا در واژن ایجاد می شود. در حالی که عفونت های مخمری معمولاً با ناباروری مرتبط نیستند، اما می توانند باعث ناراحتی و اختلال در زندگی روزمره شما شوند،

از جمله در زمان تخمک گذاری.

اگر در طول تخمک گذاری دچار عفونت قارچی شدید، مهم است که برای تشخیص دقیق و درمان مناسب با پزشک خود مشورت کنید. داروهای ضد قارچ بدون نسخه، مانند کرم ها یا شیاف ها، می توانند در درمان عفونت های قارچی بدون عارضه موثر باشند. با

این حال، اگر باردار هستید، عفونت‌های مکرر دارید یا سایر بیماری‌های زمینه‌ای دارید، بهتر است با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود برای راهنمایی شخصی مشورت کنید.

رعایت بهداشت خوب، پوشیدن لباس زیر پنبه ای قابل تنفس و اجتناب از مواد محرک مانند محصولات معطر یا لباس های تنگ می تواند به جلوگیری از عفونت قارچی کمک کند. علاوه بر این، گنجاندن پروبیوتیک ها در رژیم غذایی یا به عنوان مکمل ها ممکن است

فلور واژن سالم را تقویت کرده و خطر رشد بیش از حد مخمر را کاهش دهد.

 

آیا عفونت مانع تخمک گذاری می شود

 

عفونت‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که بر اندام‌های تناسلی تأثیر می‌گذارند، می‌توانند به طور بالقوه فرآیند تخمک‌گذاری را مختل کنند. پاسخ‌های التهابی ناشی از عفونت‌ها می‌توانند با آزاد شدن تخمک‌ها از تخمدان‌ها و تعادل کلی هورمونی مورد نیاز برای تخمک‌گذاری تداخل ایجاد کنند.

در شرایطی مانند بیماری التهابی لگن (PID)، که اغلب در اثر عفونت‌های مقاربتی مانند کلامیدیا یا سوزاک ایجاد می‌شود، عفونت می‌تواند منجر به التهاب و زخم در اندام‌های تناسلی شود. این می تواند عملکرد طبیعی تخمدان ها و لوله های فالوپ را مختل کند

و تخمک گذاری را دشوارتر کند و شانس لقاح را کاهش دهد.

اگر مشکوک به عفونت هستید یا علائمی مانند درد لگن، ترشحات غیرطبیعی یا تب را تجربه می کنید، مهم است که به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. تشخیص به موقع و درمان مناسب برای جلوگیری از عوارضی که می تواند بر تخمک گذاری و باروری تأثیر بگذارد ضروری است.

 

 آیا عفونت قارچی واژن مانع بارداری میشود؟

 

کاندیدا، قارچ مسئول عفونت های مخمری، به طور کلی با ایجاد ناباروری در زنان مرتبط نیست. با این حال، عفونت های مزمن یا مکرر قارچی ممکن است نشان دهنده یک مشکل اساسی در سیستم ایمنی یا عدم تعادل در محیط واژن باشد که به طور بالقوه می تواند بر باروری تأثیر بگذارد.

اگر در مورد تأثیر کاندیدا بر باروری خود نگران هستید، توصیه می شود با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید. آن‌ها می‌توانند سلامت کلی شما را ارزیابی کنند، عوامل زمینه‌ای مؤثر در عفونت‌های مکرر را ارزیابی کنند و درمان یا توصیه‌های مناسب را ارائه دهند.

 

چگونه عفونت قارچی واژن را پس از انتقال جنین درمان کنیم؟

پس از انجام انتقال جنین به عنوان بخشی از فناوری های کمک باروری، مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF)، پیروی از راهنمایی های ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد هرگونه عفونت واژن، از جمله عفونت های مخمری، مهم است.

اگر پس از انتقال جنین دچار عفونت قارچی شدید، بسیار مهم است که فوراً به پزشک خود اطلاع دهید. آنها شدت عفونت را ارزیابی می کنند و گزینه های درمانی مناسبی را که در این زمان بحرانی ایمن هستند، توصیه می کنند.

درمان عفونت های قارچی پس از انتقال جنین معمولاً شامل داروهای ضد قارچی است. با این حال، ضروری است قبل از شروع هر درمانی با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید تا از سازگاری آن با وضعیت خاص خود اطمینان حاصل کنید. آنها ممکن است کرم های ضد قارچ موضعی یا شیاف هایی را تجویز کنند که استفاده از آنها در اوایل بارداری بی خطر است.آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

توجه به این نکته مهم است که در این مرحله حساس باید از خود تشخیصی و خوددرمانی اجتناب شود. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما شرایط منحصربه‌فرد شما را در نظر می‌گیرد و توصیه‌های شخصی برای درمان مؤثر عفونت قارچی و در عین حال اولویت دادن به ایمنی جنین در حال رشد ارائه می‌کند.

در طی فرآیند لقاح آزمایشگاهی (IVF)، از تحریک هورمونی برای تشویق رشد چندین تخمک استفاده می شود. در حالی که عفونت های مخمری مستقیماً توسط تحریک IVF ایجاد نمی شوند، تغییرات هورمونی و افزایش سطح استروژن مرتبط با IVF می تواند محیطی را ایجاد کند که مستعد رشد بیش از حد مخمر است.

آیا ترشحات پنیری مانع بارداری میشود

 

اگر در طول تحریک IVF دچار عفونت قارچی شدید، مهم است که به پزشک خود اطلاع دهید. آنها علائم شما را ارزیابی می کنند، گزینه های درمانی شما را در نظر می گیرند و مطمئن می شوند که درمان انتخابی ایمن و سازگار با چرخه IVF شما است.

مدیریت عفونت قارچی در طول تحریک IVF ممکن است شامل استفاده از کرم‌ها یا شیاف‌های ضد قارچ موضعی باشد. با این حال، پیروی از دستورالعمل‌های ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و اجتناب از هرگونه داروهای بدون نسخه بدون راهنمایی آنها بسیار مهم است.

آیا عفونت می تواند مانع باردار شدن من شود؟

 

عفونت ها، به ویژه آنهایی که بر سیستم تولید مثل تأثیر می گذارند، می توانند به طور بالقوه بر باروری تأثیر بگذارند و شانس باردار شدن را کاهش دهند. عفونت هایی مانند بیماری التهابی لگن (PID) یا عفونت های مقاربتی (STIs) می توانند منجر به التهاب،

زخم و آسیب به اندام های تولید مثل از جمله تخمدان ها، لوله های فالوپ یا رحم شوند. این عوارض می توانند در آزادسازی تخمک، لقاح یا لانه گزینی اختلال ایجاد کنند و بارداری را دشوارتر کنند.

اگر مشکوک به عفونت هستید یا علائمی مانند درد لگن، ترشح غیرطبیعی یا تب را تجربه می کنید، ضروری است که به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. تشخیص زودهنگام و درمان مناسب عفونت ها می تواند به جلوگیری از عوارض بیشتر و افزایش شانس

بارداری موفق کمک کند.

تأثیر عفونت مخمر در هنگام تلاش برای باردار شدن:آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

تجربه عفونت قارچی در حین تلاش برای باردار شدن می‌تواند ناامیدکننده باشد، اما مهم است که به یاد داشته باشید که عفونت‌های قارچی معمولاً مانع اصلی بارداری نیستند. در حالی که آنها می توانند باعث ناراحتی و اختلال در زندگی روزمره شما شوند،

معمولاً تأثیر مستقیمی بر باروری ندارند.

با این حال، اگر متوجه شدید که عفونت های قارچی مکرر یا مداوم هستند، ممکن است مفید باشد که با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید. آنها می توانند سلامت کلی شما را ارزیابی کنند، عوامل زمینه ای موثر در عفونت ها را ارزیابی کنند و

درمان یا توصیه های مناسب را ارائه دهند.

رعایت اقدامات بهداشتی خوب، پوشیدن لباس زیر قابل تنفس، اجتناب از عوامل تحریک کننده و پیروی از یک رژیم غذایی متعادل می تواند به کاهش خطر رشد بیش از حد مخمر کمک کند. علاوه بر این، ترکیب پروبیوتیک ها در رژیم غذایی یا مصرف مکمل ها ممکن

است از فلور سالم واژن حمایت کند و احتمال عفونت های مکرر قارچی را کاهش دهد.

 

سوالات متداول:آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

آیا عفونت واژن می تواند باعث ناباروری شود؟

 

الف. در حالی که برخی عفونت‌های واژن می‌توانند منجر به عوارضی شوند که ممکن است بر باروری تأثیر بگذارند، همه عفونت‌ها مستقیماً باعث ناباروری نمی‌شوند. شرایطی مانند واژینوز باکتریایی (BV) و بیماری التهابی لگن (PID) در صورت عدم درمان و اجازه

پیشرفت می‌توانند خطر ناباروری را افزایش دهند. مهم است که برای تشخیص به موقع و درمان مناسب برای جلوگیری از عوارض احتمالی به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

 کدام عفونت باعث ناباروری می شود

 

نوشته های مرتبط

شایع ترین میکروارگانیسم هایی که باعث عفونت های مقاربتی (STI) می شوند عبارتند از:

کلامیدیا تراکوماتیس ، نایسریا گونوره و مایکوپلاسما ژنیتالیوم . عفونت با هر یک از میکروارگانیسم ها می تواند منجر به بیماری التهابی لگن (PID) و به نوبه خود ناباروری فاکتور لوله ای (TFI) شود.

شایع ترین STI در کشورهای غربی C تراکوماتیس ، از جمله سرووارهای AK و L1-L3 است.آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

ایا عفونت واژن باعث سقط جنین میشود

 

عفونت های خاصی وجود دارند که می توانند باعث سقط جنین شوند.

R ubella ( سرخک آلمانی )

سرخجه را سرخک آلمانی نیز می نامند. این بیماری مسری و ویروسی است . علائم این بیماری شامل بثورات پوستی ، تب خفیف و گلودرد است . بثورات از صورت شروع می شود و می تواند به سایر قسمت های بدن گسترش یابد.

اگر یک زن باردار مبتلا به سرخجه باشد، می تواند منجر به سقط جنین یا نقایص شدید مادرزادی در نوزاد در حال رشد شود.

بر اساس CDC، بهترین محافظت در برابر سرخجه، واکسن است. واکسن سرخک – اوریون – سرخجه در برابر ویروس موثر است و می تواند از زنان باردار در برابر ابتلا محافظت کند.

 

سی تیومگالوویروس (CMV)

سیتومگالوویروس (CMV) یک ویروس رایج است که افراد در هر سنی را مبتلا می کند. اگر فردی به این ویروس مبتلا شود، ناقل می شود و تا آخر عمر آن را حمل می کند.

این ویروس توانایی فعال شدن مجدد و آلوده شدن مجدد به سویه دیگری از ویروس را دارد. در بیشتر موارد، افراد مبتلا به CMV بدون علامت خواهند بود. آنها نمی دانند که به ویروس آلوده شده اند.

اگر فردی سالم باشد و سیستم ایمنی قوی داشته باشد ، سیتومگالوویروس هیچ عفونت عمده ای ایجاد نمی کند و بدن قادر به مبارزه با عفونت خواهد بود. اما می تواند باعث عفونت شدید شود که از مادر به نوزاد منتقل می شود.

این یکی از عفونت های شایعی است که از زنان باردار به نوزادان منتقل می شود. اگر زن باردار مبتلا به CMV باشد، ویروس می تواند از جفت عبور کرده و نوزاد را آلوده کند.

 

وآژینوز V فعال B

واژینوز باکتریایی یک عفونت باکتریایی است که در واژن رخ می دهد. عفونت زمانی رخ می دهد که باکتری ها از جمعیت عادی بیشتر شوند. این می تواند تعادل طبیعی باکتری ها را بر هم بزند.

واژینوز باکتریایی می تواند در طول سال های باروری یک زن رخ دهد. با این حال، می تواند زنان را در هر سنی تحت تاثیر قرار دهد. علت واژینوز باکتریایی به طور کامل شناخته نشده است. با این حال، رابطه جنسی محافظت نشده می تواند دلیل اصلی باشد.

این باکتری می تواند بر نوزاد تأثیر بگذارد و همچنین منجر به وزن کم هنگام تولد نوزاد می شود. این می تواند در آینده مشکلاتی را برای کودک به همراه داشته باشد.

 

اچ‌آی‌وی

HIV یک ویروس نقص ایمنی انسانی است که به سیستم ایمنی بدن حمله می کند. این ویروس سال ها در بدن انسان نهفته باقی می ماند و سیستم ایمنی فرد مبتلا را ضعیف می کند. این منجر به ایدز می شود.

عفونت می تواند از جفت عبور کند و جنین را آلوده کند که منجر به سقط جنین می شود.

 

کلامیدیا

کلامیدیا یک بیماری مقاربتی است که هر دو زن را درگیر می کند. عفونت توسط باکتری کلامیدیا تراکوماتیس ایجاد می شود. هنگامی که این باکتری بر زنان تأثیر می گذارد، می تواند به طور دائمی به سیستم تولید مثل آنها آسیب برساند. همچنین می تواند منجر به حاملگی خارج از رحم شود .

 

G انوره

سوزاک یک بیماری شایع مقاربتی است. عفونت با این ویروس می تواند منجر به ختم بارداری، زایمان زودرس و وزن کم هنگام تولد شود. با این حال، اگر عفونت درمان نشود، ممکن است رخ دهد و منجر به سقط جنین شود.

این عفونت همچنین می تواند نوزادان را در حین زایمان مبتلا کند. از جفت می گذرد و بر جنین تأثیر می گذارد.

 

سیفلیس

سیفلیس توسط باکتری ایجاد می شود که معمولاً از طریق تماس جنسی پخش می شود. عفونت زمانی رخ می دهد که فرد با زخم ها یا غشاهای مخاطی تماس پیدا کند.

زنان باردار مبتلا به سیفلیس می توانند منجر به مرده زایی و سقط جنین شوند و نوزاد ممکن است در عرض چند ماه پس از تولد بمیرد. اگر مادر مبتلا به سیفلیس باشد، عفونت می تواند به نوزاد منتقل شود.

 

مالاریا

مالاریا یک بیماری ناشی از انگل پلاسمودیوم است. انگل ها معمولا از طریق نیش پشه منتقل می شوند. اگر زنان باردار به مالاریا مبتلا شوند، می تواند هم مادر و هم جنین را تحت تأثیر قرار دهد.

 

پاروویروس B19 (بیماری پنجم)

بیماری پنجم یک بیماری است که توسط ویروسی به نام پاروویروس B19 ایجاد می شود. بر اساس CDC، کودکان در مقایسه با بزرگسالان بیشتر مستعد ابتلا به عفونت هستند. دوره کمون برای ویروس 14 روز است. به آن اریتم عفونی نیز می گویند.

سقط جنین می تواند در زنان باردار مبتلا به بیماری پنجم رخ دهد. طبق CDC، سقط جنینی که برای زنان مبتلا به بیماری پنجم رخ می دهد کمتر از 5 درصد است. سقط جنین معمولا در نیمه اول بارداری اتفاق می افتد.

 

توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز عفونتی است که توسط انگل توکسوپلاسما گوندی ایجاد می شود. این عفونت زمانی رخ می دهد که افراد گوشت نیم پز می خورند. عفونت می تواند از مادر آلوده به نوزاد منتقل شود. علائم معمولاً شبیه علائم آنفولانزا است. آیا عفونت واژن مانع بارداری میشود

 عفونت رایج واژن در دوران بارداری و نحوه برخورد با آنها

 

عفونت واژن ممکن است در دوران بارداری رخ دهد و اغلب با داروهایی مانند آنتی بیوتیک یا کرم ضد قارچ درمان می شود. در اینجا اطلاعاتی در مورد چهار عفونت رایج واژن در دوران بارداری وجود دارد: واژینوز باکتریایی، عفونت مخمری، استرپتوکوک گروه B و تریکومونیازیس.

  • واژینوز باکتریال
  • عفونت مخمر
  • گروه B استرپتوکوک
  • تریکومونیازیس

آیا باردار هستید و ترشحات عجیب واژن دارید ، بوی نامطبوع واژن دارید، یا احساس خارش یا سوزش در آنجا دارید؟ ممکن است عفونت واژن داشته باشید.

بارداری می تواند تغییرات غیرمعمول و غیرمنتظره ای را در بدن شما ایجاد کند ، از جمله افزایش خطر ابتلا به انواع عفونت های رایج واژن. تحقیقات نشان می دهد که تغییر سطح هورمون، افزایش جریان خون و سایر تغییرات سیستم ایمنی که در دوران بارداری اتفاق می افتد اغلب مقصر هستند.

در حالی که بیشتر عفونت‌های واژن بیشتر تحریک‌کننده هستند تا خطرناک، اما اگر درمان نشوند، می‌توانند برای شما و کودکتان مضر باشند. خوشبختانه، در بیشتر موارد، داروهای ساده مانند آنتی بیوتیک ها یا کرم های ضد قارچ بدون نسخه (OTC) می توانند با خیال راحت این مشکلات را در دوران بارداری برطرف کنند.

درباره چهار عفونت واژن که در زمان انتظار شایع هستند، از جمله علائمی که باید جستجو کنید، نحوه درمان این عفونت ها و زمان تماس با پزشک بیشتر بدانید.

واژینوز باکتریال

یک واژن (و بدن) سالم خانه طیفی از باکتری ها و سایر میکروارگانیسم ها مانند مخمر است که گاهی اوقات می توانند از تعادل خارج شوند. واژینوز باکتریایی (BV) زمانی اتفاق می‌افتد که رشد بیش از حد باکتری وجود داشته باشد که به طور معمول در واژن زندگی می‌کند. این عفونت با یک کشت ساده واژینال در مطب پزشک تشخیص داده می شود.

اگر این عفونت خارش دار بدون درمان رها شود، می تواند ادامه یابد و منجر به عوارض جدی بارداری مانند زایمان زودرس یا وزن کم هنگام تولد شود. در صورت مشاهده هرگونه تحریک واژن، درد، بو یا سایر علائم نگران کننده حتما با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.

BV گاهی اوقات خود به خود از بین می رود، اما معمولاً برای رفع عفونت به یک دوره آنتی بیوتیک نیاز است. ژل یا کرم تجویزی موضعی نیز ممکن است برای درمان BV استفاده شود.

واژینوز باکتریایی معمولاً با علائم زیر ظاهر می شود:

  • ترشحات سفید مایل به خاکستری که معمولاً قوام کمی دارند
  • خارش در داخل و اطراف واژن شما
  • ادرار دردناک
  • بوی شدید واژن که اغلب به عنوان بوی ماهی توصیف می شود

اگر علیرغم مصرف آنتی بیوتیک علائم همچنان ادامه داشت، حتماً با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی مشورت کنید، زیرا ممکن است نیاز به تغییر داروی دیگری داشته باشید. عفونت های مکرر واژینوز باکتریایی شایع هستند.

دقیقاً مشخص نیست که چه چیزی باعث واژینوز باکتریایی می شود یا چگونه می توان از آن جلوگیری کرد. با این حال، مطالعات نشان می دهد که محدود کردن شریک جنسی، پوشیدن کاندوم و دوش نکردن می تواند احتمال عفونت را کاهش دهد.  (کارشناسان دوش را توصیه نمی کنند زیرا برای واژن شما لازم نیست یا سالم نیست. )

در همین حال، برخی از افراد پروبیوتیک‌های خوراکی را امتحان می‌کنند، اما تحقیقات محدود تأیید اینکه آیا آنها در دوران بارداری بی‌خطر هستند یا خیر، دشوار است. اگر قصد استفاده از پروبیوتیک را دارید، ابتدا با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی صحبت کنید تا مشخص شود که آیا برای شما مناسب است یا خیر.

عفونت مخمر

به لطف افزایش استروژن و پروژسترون، عفونت های قارچی در دوران بارداری شایع تر است . خوشبختانه، آنها به راحتی با کشت واژینال تشخیص داده می شوند.

عفونت های مخمری در دوران بارداری به همان روشی که برای افراد غیر باردار درمان می شود، با کرم ضد قارچ یا داروی خوراکی درمان می شود. این کرم ها و داروهای ضد قارچ برای استفاده در دوران بارداری بی خطر هستند ، اما همیشه قبل از مصرف هر داروی جدیدی با پزشک خود مشورت کنید.

شما می‌توانید با خوردن غذاهای تخمیر شده مانند ماست، هیدراته ماندن، تعویض سریع لباس یا لباس شنا خیس، اجتناب از پوشیدن لباس‌های تنگ در قسمت پایین بدن و خوابیدن بدون لباس زیر، خطر ابتلا به عفونت‌های قارچی را کاهش دهید.

علائم کلاسیک عفونت قارچی به شرح زیر است:

  • ناراحتی در حین رابطه جنسی
  • درد و خارش در داخل و اطراف واژن
  • قرمزی و تورم واژن
  • ترشحات ضخیم و کشک دار به رنگ زرد مایل به سفید

علائم عفونت قارچی باید پس از چند روز درمان کاهش یابد. توجه به این نکته ضروری است که شیاف اسید بوریک که گاهی برای پیشگیری یا مدیریت عفونت استفاده می شود در بارداری توصیه نمی شود.

گروه B استرپتوکوک

عفونت استرپتوکوک گروه B (استرپتوکوک) معمولاً برای بزرگسالان بی ضرر است اما می تواند در دوران بارداری عوارضی ایجاد کند. اگر به طور منظم مراقبت های دوران بارداری را دریافت می کنید، به طور خودکار برای استرپتوکوک گروه B (GBS) بین 35 تا 37 هفته آزمایش می شوید. در صورت مثبت بودن تست، در حین زایمان به شما آنتی بیوتیک داده می شود تا عفونت را به نوزاد منتقل نکنید.

متاسفانه هیچ راهی برای پیشگیری از این عفونت وجود ندارد، اما آنتی بیوتیک ها خطر انتقال را کاهش می دهند. در حالی که نادر است، نوزادانی که به GBS مبتلا می شوند ممکن است بسیار بیمار شوند.

معمولاً هنگام ابتلا به استرپتوکوک گروه B هیچ علامتی وجود ندارد و ابتلا به آن برای فرد باردار خطرناک نیست. با این حال، برخی از افراد باردار عفونت های دستگاه ادراری را به دلیل GBS تجربه می کنند که منجر به ادرار دردناک و ادرار کدر می شود.

تریکومونیازیس

تریکومونیازیس یک عفونت مقاربتی (STI) است، بنابراین پیشگیری کلیدی است. آزمایش بدهید تا مطمئن شوید که نه شما و نه شریک زندگیتان آن را ندارید تا آن را به این سو و آن سو ندهید. از کاندوم استفاده کنید و/یا به یکی از شرکای جنسی خود بچسبید تا خطر شما را کاهش دهد. خوشبختانه، تریکوموناس با استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی مانند مترونیدازول و تینیدازول به راحتی درمان می شود.

علائم معمول تریکومونیازیس عبارتند از:

  • ترشحات زرد متمایل به سبز و بدبو
  • ادرار دردناک
  • خارش، سوزش و سوزش واژن، به ویژه در هنگام رابطه جنسی
  • قرمزی و تورم فرج

در صورت عدم درمان، تریکومونیازیس با زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد و سایر عوارض در دوران بارداری مرتبط است.

عفونت واژن در دوران بارداری شایع است. خوشبختانه، اکثر آنها به راحتی با داروهای OTC یا داروهای تجویزی درمان می شوند. اگر متوجه علائم عفونت شدید، مهم است که با یک ارائه دهنده پزشکی مشورت کنید تا از تشخیص و درمان مناسب اطمینان حاصل کنید. عفونت های درمان نشده می توانند باعث عوارض بارداری شوند و برای شما یا کودکتان خطرناک باشند.

instagram banner
ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.